Muzikaliteit en virtuositeit van superformatie Aziza

Al bij het aanschouwen van de aankondiging van het concert van de formatie Aziza sta je op scherp: Dave Holland, Lionel Loueke, Chris Potter en Eric Harland. Vier zwaargewichten uit de jazz. De naam van dit superkwartet verwijst naar de titel van het gelijknamige album dat de band in 2016 maakte. Die plaat laat een groep horen op de toppen van hun kunnen. Dat de heren dat ook live konden waarmaken, bleek tijdens een spectaculair optreden in de Rotterdamse LantarenVenster.

Dave Holland werkte met zo ongeveer alle noemenswaardige grootheden uit de jazz waaronder Miles Davis, met wie hij het baanbrekende ‘Bitches Brew’ maakte. Maar ook speelde de meervoudig Grammy-winnaar in de groepen van onder meer Chick Corea, Pat Metheny en Stan Getz. Ook voor Loueke, Potter en Harland regent het accolades met samenwerkingsverbanden variërend van Herbie Hancock tot Dianne Reeves van Steely Dan tot Joe Lovano en van Joe Henderson tot Betty Carter.

Spectrum van stijlen

In LantarenVenster klinken de eerste 15 minuten nog overzichtelijk en funky, maar dan nemen de groepsleden steeds vaker een eigen afslag en ontstaat er een performance vol avontuur. Een vrijwel aaneengesloten trip van bijna 2 uur die een spectrum van stijlen bewandelt op de grenzen van jazzrock, fusion, world en experimental. In dat eerste kwartier en de rest van het concert toont de 72-jarige Holland zijn immer lyrische speelwijze. Daarnaast imponeert hij nog steeds met kenmerkende korte strakke grooves waarin minimale afwijkingen voorkomen.

Gitarist Loueke produceert met behulp van effecten het ene moment gestileerde synthesizer geluiden, het andere moment tovert hij weer een rauwe distorsie sound. Maar bovenal maakt Loueke indruk met zijn verzorgde subtiele percussietechniek op de snaren. Daarnaast verrijkt hij enkele stukken met Afrikaanse scats en clicks die bepaalde muziekpassages een hypnotiserende rust bieden. Potter is constant op zoek naar dynamiek op zijn tenorsax. Hij klinkt origineel met ruimte voor onverwachte virtuoze wendingen. Zijn sound en speelstijl fuseren heden en verleden.

Onorthodox

Harland zit in een totaal eigen wereld. Zijn slagwerk is stevig en vaak onorthodox. Op een of andere manier lijkt de drummer er soms naast te zitten – wat niet het geval is – terwijl hij tegelijkertijd een enorme groove en swing etaleert. Ook zijn solo’s zijn gemeend en hard. Het concert van Aziza is een aaneenschakeling van hoogtepunten. Virtuoos, melodieus en rijk aan tempo- en ritmewisselingen. Het viertal gaat vaak hun eigen weg, maar komt precies op het juiste moment weer bij elkaar om te focussen op een lyrisch geheel vol pracht en praal. Een indrukwekkend staaltje vakmanschap.