Voorganger Cory Henry krijgt samen met zijn apostels het publiek op de banken in Parkstad Theater

Muzikale predikant Cory Henry deed vrijdagavond Heerlen aan in het kader van zijn Europese tournee. Het optreden was de eerste gig in het kader van ‘The Art Of Love’ tour, vernoemd naar het eerste album van de Funk Apostles. Dit album is eind 2017 verschenen en is lovend ontvangen. Wij hebben Henry leren kennen als een van de toonaangevende side-men van het muzikanten collectief Snarky Puppy en geniale bespeler van de Hammond B3. Henry zit midden in de ontwikkeling van een eigen muzikale stijl met invloeden uit en respect voor de Amerikaanse jazz, gospel en funk historie.

Voor de minder gelovigen onder ons: Henry creëert en maakt muziek vanuit een sterke persoonlijke visie op het leven en zorg voor de medemens. Hij draagt met zijn muziek diepgaande en soms spirituele boodschappen uit. Door de jaren heen heeft hij zijn eigen band samengesteld onder de veelzeggende naam The Funk Apostles. De band heeft de afgelopen jaren een geweldige live reputatie opgebouwd en maakt bedwelmende muziek met een mix van blues, soul, R & B, Afrobeat, gospel en jazz. Daarnaast heeft Henry zich ontwikkeld tot een bandleider en verhalenverteller.

De line-up van de The Funk Apostles bestaat uit gitarist Adam Agati, die o.a. met Booker T. Jones heeft samen gewerkt. Bassist Sharay Reed heeft Patti LaBelle, Aretha Franklin, Chakha Khan op diverse tournees begeleid. Drummer Taron Lockett heeft zijn sporen in de R & B verdiend in de bands van onder meer Erykah Badu en Montell Jordan, Het palmares van toetsenist Nick Semrad omvat namen als Miss Lauryn Hill, Bilal en Gabriel Garzon-Montano. Naast deze instrumentalisten wordt Henry vocaal ondersteund door de zangeressen Tiffany Stevenson en Denise Renee.

Nadat Henry zijn band heeft voorgesteld zette hij het eerste nummer in op de Hammond en in de zaal ontstond meteen een gospelachtige sfeer die beelden opriepen van Aretha Franklin in de Blues Brothers film. Er werd meteen mee gedanst en gereageerd op deze energieke start. Het eerste deel van het bevlogen optreden stond in het teken van het ‘The Art Of Love’ album, waarin Henry als een kerkvoorganger zowel zijn band als het publiek opzweepte. Bassist Sharay Reed en drummer Taron Lockett speelden retestrak de meest complexe ritmes die allen een sterke basis hebben in de funk, soul en gospel. Semrad vulde Henry heerlijk aan met sferische en soms virtuoze keyboard partijen. Zijn pianosolo tijdens het eerste deel was meeslepend tot groot genoegen van het publiek. Het dameskoor zong sublieme meerstemmige partijen die naadloos aansloten bij de zangpartijen van Henry. Naastdat Henry zijn keyboard arsenaal beheerst en naar zijn hand zet liet hij horen over een geweldige stem te beschikken. Zijn manier van zingen deed bij tijd en wijle sterk denken aan Marvin Gaye. Henry wandelde regelmatig over het podium om zijn muzikanten en dansende toehoorders aan te moedigen. Tijdens ‘Love Will Find A way’ begaf hij zich tussen het publiek om met hen te dansen. Dit moment was exemplarisch voor de connectie die Henry het gehele concert had met zijn publiek.

Na een dik half uur werd qua energie wat gas teruggenomen en kreeg de muziek een soul en R&B achtig karakter alleen de gospelachtige sfeer bleef op de achtergrond doorsmeulen. Gitarist Agati blonk de hele avond uit door impressionistische gitaarspel waarmee de ruimte die door de ritmesectie werd gecreëerd mooi ingevuld werd. De composities die dit deel van de avond kenmerkte gaven de zangeressen en beide keyboard spelers de mogelijkheid te excelleren en dat gebeurde ook. Exemplarisch voorbeeld was de uitvoering van Just A Word waarin naast de instrumentale dialogen een geweldig vocaal banket ontstond.

CCR Klassieker ‘Proud Mary’ werd middels een erg funky, gospelachtig arrangement kwartier durende uitvoering over het publiek uitgestrooid. Na de aankondiging dat vandaag de eerste single van Funk Apostles’ single ‘Trade It All’ officieel uitgekomen is werd deze R&B / Soul achtige compositie gespeeld. Als toegiften volgden nog het vrolijke ‘NaaNaaNaa’ en een ode aan Prince met een in twee delen verdeeld vlammende uitvoering van ‘Controversy’ waarna het publiek uitzinnig afscheid nam van een bijzondere aangename mis.

Foto (c) Hen Metsemakers