Käsebrot: de Sehnsucht van Dorona Alberti

Een zangeres, een piano, een cello. Motto: muziek kent geen regels, geen grenzen, geen hokjes. Mogen we u voorstellen: ‘Käsebrot’. Deze boterham met kaas wordt u opgediend door Dorona Alberti, alles ‘auf Deutsch gesungen’. Wat moet je daar nou van verwachten? Veel. En dan nog, wát je verwachtingen ook zijn, je kunt er op rekenen dat ze overtroffen zullen worden. Is het muziek, is het theater? Is het jazz, of punk? Maakt het uit? Wat het publiek kreeg was in ieder geval onmetelijk gevoelig, ongekend subtiel, ongenadig bandeloos. En niet te vergeten ‘unbeschreiblich Weiblich’.

Ondersteund door Pieter de Graaff (piano) en Jonas Pap (cello) wijdt Dorona Alberti het publiek in het Duitse taalgebied in. Liedjes – of zal ik zeggen: liederen, songs – van Zarah Leander via Peter Maffay tot aan en voorbij Nina Hagen en Nena. Als je niet beter wist, zou je met een blik op de set list misschien kunnen denken dat het een wat muffige avond met Duitse Schlagers dreigt te worden. Niet in de handen van Dorona Alberti en haar muzikanten, echter. Van Entartette Musik, Schlager en Deutsche Welle tot aan hiphop en house kwam voorbij. En alles overgoten met een flinke dosis klassiek, jazz en punk. Van iedere song werd eigenlijk een mini-opera gemaakt, een verhaal. De Volkskrant omschreef Dorona Alberti (vooral bekend als frontvrouw van Gare du Nord) vier jaar geleden terecht al als ‘een charismatische bom met een dijk van een stem, loepzuivere uithalen, elastische danspassen en een grote kledingkast’. Van al die kwalificaties gaf ze ook vanavond weer blijk. Wat een theaterdier!

In de titel van het programma schuilt eigenlijk het thema van de avond. Dorona Alberti neemt ons mee naar haar jeugd in Duitsland en Limburg en naar de herinneringen en muziek die daar voor haar bij horen. Als ‘kaaskop’ in Duitsland was naar eigen zeggen ‘Käsebrot’ haar eerste woordje, en nu is het woord naast kwinkslag de kapstok voor een nostalgische terugblik op de muziek uit haar jeugd. Alhoewel nostalgie het goede woord niet is. De hele avond word het publiek betoverd door Dorona Alberti’s Sehnsucht. Dat kan teder zijn, of keihard. Verlangen, heimwee noch nostalgie dekken de lading. Sehnsucht is het. Een avond muziektheater en herwaardering van de Duitse liedkunst. Wie niet al wist dat Duits de mooiste theatertaal is die we kennen, zal zich door dit programma zonder moeite kunnen laten overtuigen. ‘Eine kleine Sehnsucht braucht jeder zum glücklich sein’. Vertaal dat maar eens in het Nederlands en je zult zien dat er niets van over blijft. Käsebrot is muziek van hoog niveau, theater pur sang en ongekend speelplezier. Een absolute aanrader. Jammer genoeg was dit optreden het laatste in de tournee, maar er gaat zeker een vervolg komen. Het afscheid met Reinhard Mey’s ‘Gute Nacht Freunde’ was zeker niet definitief, dus houdt het in de gaten. Dit mag je niet missen.