So What’s Next? 2016 geslaagd

Ibrahim Maalouf
Ibrahim Maalouf

“One of the many things that I love about going to New York is it’s very dynamic. There’s not a particular sound that defines New York.” Aldus de Amerikaanse muziekjournalist John Murph tijdens een discussiepanel over de hedendaagse jazzscene in New York, tijdens de vierde editie van jazzfestival So What’s Next? in het Muziekgebouw in Eindhoven. Die opmerking over het Amerikaanse jazzmekka kan net zo goed gelden voor het festival. Want met het eclectische programma dat de organisatie dit jaar samenstelde, konden bezoekers genieten van jazz in zijn breedste vorm van zowel gearriveerde artiesten als veelbelovende talenten. Juist door die benadering valt So What’s Next? moeilijk onder een noemer te scharen, voor zover je dat zou willen.

Het eerste fascinerende concert voltrok zich al vroeg in de avond. Singer-songwriter Laura Mvula is een van de mooiste soulontdekkingen van de afgelopen 3 jaar uit Engeland. Ze maakte grote indruk met een performance die in het teken stond van haar tweede album The Dreaming Room. Een plaat die live uitstekend tot zijn recht kwam. Met haar toch al indrukwekkende charismatische uitstraling, voerde Mvula met haar kristalheldere vocalen het publiek mee naar een ander spectrum. Haar muziek bevat boordevol lagen dynamiek en ingenieuze arrangementen, balancerend op het vlak van soul, pop en orkestraal. Vooral in de ingetogen liedjes kwam haar magische stem het mooist tot z’n recht. Een betoverende performance.

Na Mvula maakte op hetzelfde podium trompettist en toetsenist Ibrahim Maalouf zijn opwachting. Een graag geziene gast, afgaande op de vele bezoeken die Maalouf de afgelopen 3 jaar in Nederland. Het optreden van de sympathieke muzikant voerde langs de tracks van zijn laatste release Red and Black Light. Het concert was nog geen minuut onderweg of er wordt vol gas gegeven in een fusie tussen electro, funk en jazz, met hier en daar wat trance en Arabische invloeden. Repeterende rifjes en solo’s verraden het karakter van pop, terwijl de flitsende lichtshow soms de indruk wekte dat je in een grote dansclub stond. In dit machtige schouwspel bleef Maaloufs krachtige jazzy trompetspel sterk overeind en vormde hij het stralende middelpunt in de opzwepende muziek.

Van een heel ander kaliber was de akoestische performance van saxofonist en klarinettist Joris Roelofs met zijn vier begeleiders. In het intieme Meneer Frits restaurant van het Muziekgebouw presenteerde Roelofs de compositieopdracht die hij dit jaar kreeg van het North Sea Jazz Festival: Rope Dance. Met zijn begenadigde bandleden zette hij een dynamisch en geïnspireerd optreden neer vol variatie waarin jazz en invloeden uit klassieke muziek samenkwamen. Daarbinnen improviseerde het kwintet op fraaie wijze en maakte het indruk met onverwachte wendingen .

Als iemand op So What’s Next? de grenzen liet vervagen, dan was het wel de Amerikaanse Terrace Martin. De multi-instrumentalist, rapper en producer, afkomstig uit de Californische scene waar Thundercat en Kamasi Washington deel van uitmaken, werkt samen met grote hiphop artiesten als Kendrick Lamar en Snoop Dogg. Met zijn kokend hete groep The Polly Seeds vormde hij een absoluut hoogtepunt tijdens So What’s Next? In zijn show liet de constant interactieve Martin duidelijk horen met één voet in de hip hop te staan en met de andere in de jazz. Daartussen schiep hij alle ruimte voor bruisende soul en funk, waarbij hij deed denken aan Robert Glasper. Special guest en rising talent op trompet Theo Croker bleek een waardevolle toevoeging aan Martins sublieme optreden.

Als afsluiter van de avond bewees Cory Henry andermaal zijn klasse. De Snarky Puppy toetsenist en organist stond nog niet koud op het podium of hij smeerde een wagonlading moddervette funk en soul uit over een gretig publiek. Henry speelde deze keer meer authentieke old school funk in de trant van Sly & The Family Stone. Ook verraste hij met een opmerkelijke cover van Prince’s 1999 dat werd ontdaan van het opzwepende ritme en melodie en in een nieuw sloom arrangement werd gehesen, maar toch voldoende draagkracht en herkenning bevatte.

Andere artiesten die op het festival aantraden waren onder meer drummer Makaya McCraven, saxofonist Marcus Strickland, pianist Sebastian van Bavel en dj-producer Jameszoo. De vierde editie van So What’s Next? duurde dit jaar twee dagen en was uitverkocht. Het programma op de zondag was gewijd aan showcases van jonge nationale en internationale talenten. Opvallende verschijningen die dag waren Blue Note-zangeres Kandace Springs, de Cubaanse pianovirtuoos David Virelles, saxofonist Ben van Gelder en trompettist Theo Croker. Het festival wordt volgend jaar uitgebreid naar drie dagen. Daarmee is So What’s Next? in slechts vier jaar tijd uitgegroeid tot een succesvol evenement met een kwalitatief en avontuurlijk sterk programma boordevol crossovers van de helden van vandaag en morgen.

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *