Branford Marsalis Quartet brengt cd uit met Kurt Elling

355690Het is geen geheim dat het Branford Marsalis Quartet heel vrij en los in stijl kan zijn, zowel op het podium als in de uitvoeringen. Saxofonist Marsalis en zijn kwartet, verder bestaande uit pianist Joey Calderazzo, bassist Eric Revis en drummer Justin Faulkner, zijn allen extraverte persoonlijkheden, met uitgesproken meningen, zowel verbaal als muzikaal. “In de band hebben we het over allerlei dingen, waarvan veel niet geschikt is om op te schrijven,” geeft Marsalis toe. “Maar we hebben ook heel serieuze muziek-inhoudelijke gesprekken.” Een van die gesprekken leidde naar Upward Spiral, het nieuwe album van het Branford Marsalis Quartet met speciale gast Kurt Elling. Het album kwam op 10 juni 2016 uit bij Okeh Records.

“Een van de onderwerpen die we bespraken was welke zanger we zouden kiezen om mee samen te werken,” zegt Marsalis. “Mijn favoriete kandidaat was Kurt Elling, omdat hij de meest flexibele stem heeft, altijd de juiste toon treft en een echte jazzmusicus is. Toen ik Kurt twee jaar geleden tegenkwam bij de wedstrijd van het Thelonious Monk Instituut, hadden we een gesprek aan de bar en het ging al snel over samen opnemen van een album.” “Al toerend liep ik Branford een aantal keren tegen het lijf en we hadden altijd interessante gesprekken,” voegt Elling toe. “Dus toen hij voorstelde samen een album op te nemen, zei ik meteen: Ja, wanneer je maar wilt!”

Na een week van intense uitvoeringen en opnames in New Orleans, was het resultaat een collectie die Songbook klassiekers, jazz standards en toekomstige standards van diverse componisten samenbrengt. Het doel van de hele onderneming was met name het vormen van een hechte partnerschap. “Meestal houd ik niet zo van het woord ‘samenwerking’,” legt Marsalis uit, ”omdat impliceert dat de samenwerkingspartners iets van elkaar nodig hebben om te doen wat ze willen doen. Maar ik heb helemaal geen extra partner nodig om te doen wat ik normaal gesproken doe en Kurt Elling ook niet. Echter, dit keer doet geen van ons wat we normaal gesproken doen. Het doel hier, ook al zingt hij teksten, is het uitlichten van Kurt’s stem als instrument.”

Kurt was meer dan bereid de uitdaging aan te gaan. “Ik vind het te gek om te zingen met een band die (het) hard speelt,” bevestigt hij. “Ik wilde in geen geval dat Branford’s band zich in zou moeten houden, omdat er een zanger meedoet. Het was heel belangrijk voor me om deel uit te mogen maken van de kern van het kwartet, waar het draait om nieuwe uitdagingen en hard spelen. Toen ik een week van tevoren aan Branford vroeg wat ik moest meenemen, zei hij ‘Geen zorgen. Je hèbt ‘het ding’al… Dus bracht ik ‘het ding’ mee.’ ”

De nummers uitkiezen was een proces waar alle vijf de musici een inbreng hadden. Iedereen in de band luistert altijd naar allerlei soorten muziek,” benadrukt Marsalis, “dus het was niet zo dat we nu allerlei onderzoek moesten doen naar platen met zang. Ik had bijvoorbeeld twee jaar lang regelmatig geluisterd naar ‘Long as You’re Living” van Oscar Brown. En de eerste keer dat ik Sting’s ‘Practical Arrangement’ hoorde, belde ik hem om en vroeg hem om de bladmuziek, want ik wilde het nummer met het kwartet spelen, nog voordat het plan met Elling ontstond. Ik koos ook het nummer `Só Tinha de Ser Com Você,’ een nummer van Jobim wat nog niet compleet kapot gespeeld is. Ik vroeg iedereen in de studio om de versie van Elis Regina te bestuderen, omdat ik het nummer zo authentiek mogelijk, in plaats van generiek, wilde laten klinken. En ‘Blue Gardenia’ was mijn idee, terwijl Eric oorspronkelijk Chris Whitley’s ‘From One Island’ aandroeg, toen we meer recente songs bespraken. Elling heeft ook nummers ingebracht. Hij suggereerde “Doxy,” een klassieker van Sonny Rollins, die Mark Murphy van teksten voorzag; “West Virginia Rose,” met muziek en tekst van pianist Fred Hersch; en “Momma said,” waar het kwartet in de studio spontaan reageerde op het gedicht van Calvin Forbes.

Twee klassieke ballads maken de collectie compleet. “Kurt wilde ‘Blue Velvet’ doen, met Bobby Vinton’s hit als uitgangspunt,” herinnert Marsalis zich. “Ik vroeg hem om het uit te schrijven, maar Kurt zei ‘Nee, ik wil dat we meer ‘in de geest van’ klinken, met precies genoeg techniek om de boodschap over te brengen.’” “Hij wilde ook een duet tussen stem en tenoor, waar ik aanvankelijk tegen was, maar we probeerden het uit met ‘I’m a Fool to Want You’ en hij had gelijk. Als je werkt met een zanger die de emotionele ruimte kan vullen, dan werkt het.”

Elke track op Upward Spiral bevestigt de grensoverschrijdende kracht van zowel het kwartet, als die van Elling. “Niemand in de band heeft zich hoeven aanpassen, want goede musici kunnen veel verschillende stijlen muziek spelen,” merkt Marsalis op. “We waren volledig bij elkaar betrokken toen we samenspeelden, dus het was gemakkelijk om Kurt erin op te nemen. De enige aanpassing die we maakten was dat we geen lange solo’s speelden, maar als minder spelen de muziek goed laat klinken, dan is dat wat je doet.” Elling voegt toe dat “Ik pas wat ik doe altijd aan aan de visie en persoonlijkheid van de band en Branford’s kwartet is een goed geoliede band, wat echt een enorme luxe is en enorm belangrijk voor de muziek. Alles werd mij op een zilveren schaal aangereikt.”

Voor Marsalis is Upward Spiral consistent met al zijn voorgaande werk. “Mijn filosofie over jazz is dat het om krachtige melodieën moet gaan en een sterk ritme. En elk lied hier heeft een melodie die je in je hoofd kunt horen, die je kunt zingen. Dit is geen jazz als ‘persoonlijke denktank’, waar je alleen maar gericht bent op indruk maken op iedereen die al deel uitmaakt van deze denktank, met ontleden en opnieuw harmoniseren. Dit is het soort muziek die onze basis moet vergroten naar een groep mensen die jazz zouden waarderen als het wat vriendelijker zou zijn. Vanaf het moment dat Kurt met ons begon te werken was het helemaal goed.”

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *