Eivind Aarset’s Sonic Codex Band neemt publiek mee op reis

Op vrijdagavond 23 oktober stond Eivind Aarset met zijn Sonic Codex band geprogrammeerd bij Paradox. Dit concert was onderdeel van een hele reeks van ECM artiesten die het afgelopen jaar en ook komend seizoen hun muzikaliteit tonen op dit knusse en intieme podium in Tilburg. Dit optreden paste ook goed in de aandacht die Paradox geeft aan de creatieve en innovatieve Noorse jazz scene. Een paar voorbeelden: een klein jaar geleden was er een memorabel optreden van trompettist en klank innovator Nils Petter Molvaer, in januari dit jaar hebben we de kans gehad componist en gitarist Terje Rypdal te zien schitteren alsmede Arve Henriksen samen met Stian Westerhus.
eivind_souk

Eivind Aarset, die lange tijd onderdeel heeft uitgemaakt van de groep van Molvaer, liet zich vrijdagavond vergezellen door bassist Audun Erlien en twee drummers: Wetle Holte en Erland Dahlen. Alledrie hebben ze ook met Molvaer gespeeld in diverse samenstellingen. Noemenswaardig is dat beide drummers een niet traditionele verzameling van drums en percussie meezeulen op deze tour. Van Dahlen is bekend vanwege het feit dat hij een verzamelaar is van soms zeldzame percussie; de chromatische Blossom Bells zijn daarvan een mooi voorbeeld. De sensitieve Aarset heeft door de jaren heen ook een behoorlijk arsenaal aan effect apparaten verzameld en nog belangrijker: zich eigen gemaakt. Dit geeft hem de mogelijkheid de emoties, indrukken en nuances die hij wil uitdrukken te vertalen in luisterrijke verhalen en klankbeelden met hier en daar een autobiografische verwijzing. Hoewel Aarset gedurende zijn concerten als een tovenaar achter zijn effecten blijft zitten is het gevoel en contact dat hij heeft met de zaal en het publiek van grote invloed op zijn uiteindelijke spel.

Het concert van vrijdagavond stond in het teken van de promotie van zijn recente cd ‘IE’. Na een korte vrijage met het ECM label is Aarset weer terug op het voor hem vertrouwde Noorse Jazzland label dat in 1997 opgericht is door collega muzikant Bugge Wesseltoft.

De eerste set stond helemaal in het teken van ‘IE’. De eerste paar minuten, waarin de percussie de overhand had, riepen herinneringen op aan het klassieke King Crimson (de inleidende percussie in Talking Drums en The Night Watch) met Jamie Muir op percussie. De licht aanzwellende muziek nam ons mee naar een gewichtsloze wereld waar elke individu zijn of haar dromen mag hebben. Wat direct opviel is dat dit muziek was die bij voorkeur live ondergaan hoort te worden. De muzikanten maakt gebruik van het hele instrumentenarsenaal dat ter beschikking stond. Het klanken- en kleurenpallet dat hier werd opgeroepen is niet perfect over te brengen op CD of plaat. Aarset legde prachtige soundscapes over de in complexiteit en hevigheid toenemende drums. Na deze introductie volgde een stevig door rock basis gedreven stuk. Holte liet ook zien op de Wurlitzer zijn weg goed te kunnen vinden. Een groot gedeelte van het nieuwe album werd gespeeld; erg gevarieerde muziek met afwisselend voor elke muzikant een hoofdrol.  Al moet gezegd worden dat bassist Audun Erlien ondanks zijn goede basspel de hele avond op dezelfde vierkante meter is blijven staan.

Het concert werd na een korte pauze voortgezet met een lange en langzame introductie op bas en voorzichtig ondersteunende drums. Aarset toverde uit zijn gitaar de ene na de andere empathische, kwetsbare en emotioneel gedreven gitaarpartij. De band groeide gedurende de tweede, helaas wat korte, set naar een hoog niveau van musiceren waarin de beide drummers hun percussie in elkaar vervlochten. De typische basstijl van Erlien geeftaf de composities en improvisaties een extra stevig karakter. Gedurende het hele optreden liepen de nummers in elkaar over. Er volgde een lange soundscape waarin we wederom meegenomen werden naar het hoge Noorden; nu om het Noorderlicht te mogen aanschouwen. Althans, dat waren de beelden die opgeroepen werden. Staccato drums met percussie finesses, drukkende bas en ja, wat kan Aarset zich soms laten gaan op zijn gitaar … Golven van soundscapes werden over ons heen gestrooid, afgewisseld met sprekende akkoorden, tot de compositie werd afgesloten met een daverend drum duel.  Het concert werd afgesloten met een daverende en knallende integrale uitvoering van het nieuwe ‘Wanderlust’.

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *