Grandioze show Kovacs in Uden

Kovacs, de artiestennaam van de 24-jarige zangeres Sharon Kovacs trapt de ‘Shades of Black’ clubtour af in het Brabantse Uden. Zaal De Pul is uitverkocht en niet zonder reden. Het publiek heeft kunnen genieten van een geweldige show, mooie muziek en een steengoede band. Kovacs is bekend van de nummers ‘Diggin’, ‘My love’ en ‘The devil you know’. De eerste twee behaalden allebei de titel ‘3FM megahit’ en ‘My love’ werd zelfs een nummer 1 hit in Griekenland. Kovacs is duidelijk groot genoeg voor internationale roem. Alleen daarom al is het leuk zo’n artiest in een klein zaaltje te mogen beluisteren. Zo kan je later nog eens zeggen: “Kovacs? Ja, die heb ik ooit in een heel klein zaaltje gezien. Ik stond zowat vooraan.”

De muziek en show van Kovacs is duister, het podium en de bandleden hullen zich in gothic-achtige kleding (of heet dat tegenwoordig Emo?). Microfoonstandaards zijn voorzien van zwarte slierten en er staan een tweetal ouderwetse schrijftafeltjes op het podium. Op de tafeltjes leeslampjes en een oude telefoon. Het is artistiek en goed uitgevoerd. Als je een vergelijking wilt, dan zou je het zoeken in de hoek van Portishead, maar dan een stuk donkerder. Díe muziek, maar dan met de entourage van Within Temptation. Zonder de vlammenwerpers, helaas. Het moge duidelijk zijn; Kovacs laat zich niet makkelijk vergelijken of in een hokje stoppen. Kovacs moet je zien, beluisteren en beleven.

Het concert duurde niet bijzonder lang, zo’n anderhalf uur. Behalve eigen werk van het album ‘Shades of Black’, werden er ook wat covers gespeeld. Hoewel de band dat meer dan uitstekend deed, had een deel van het publiek er wat meer moeite mee om bijvoorbeeld in de spookachtige setting van Kovacs ineens verrast te worden met het veel te vrolijke ‘Mr Bojangles’. De band wist aan dit soort covers een prima eigen draai te geven, maar het werkte niet voor iedereen. Soms kreeg je iets teveel het gevoel dat dit soort nummers in de set zijn gepropt om tijd te rekken en daarmee een avondvullend programma te creëren.

De band speelde trouwens de sterren van de hemel. Instrumentbeheersing is tiptop in orde en zeker de twee dames vooraan: Celliste Maaike Peterse en violiste Danielle van Berkom, verdienen een dike pluim. Een band met echte strijkers zie je niet veel meer en deze dames weten met hun snaren en paardenhaar (want daar wordt de strijkstok van gemaakt) de muziek af te maken. Ook de man achter de toetsen verdient een compliment. Hoewel hij niet echt opviel, zat hij daar verdomd mooie dingen te doen. Met name deze drie mensen zorgden voor het spookachtige geluid van Kovacs. Overigens is echter niet gezegd dat de rest van de band doorsnee is. Stuk voor stuk uitzonderlijk goed in wat ze doen. Zangeres Sharon Kovacs verbaasde in de positieve zin van het woord. Loepzuiver gezongen, heerlijk eigen geluid en een partij ‘swing’ en ‘soul’ waar je jaloers op mag zijn.

De nummers van Kovacs zijn stuk voor stuk knallers. Zo goed dat er bovengemiddeld veel bezoekers achteraf besluiten een CD’tje te kopen. Mede doordat de voltallige band ze staat te signeren.