Robbert Scherpenisse (Bimhuis – Amsterdam, 18-04-2015)

Robbert ScherpenisseRobbert Scherpenisse presenteerde zijn album Searching For Ai., gespeeld door een jong ensemble met blazers èn strijkers. Muziek geïnspireerd door het Nicheren Boeddhisme en de Japanse vechtkunst Aikido die hij al enige tijd beoefent. Toen ik de aankondiging en beschrijving van het concert zag had ik geen idee wat me te wachten zou staan. Maar de wijze waarop Robbert trompet speelt was mij van jaren geleden nog bijgebleven toen ik hem voor het eerst hoorde in een big band van louter jong talent en met de aangekondigde, formidabele line –up waaronder Jesse van Ruller, Jeroen Vierdag en Floris van der Vlugt kon het eigenlijk niet fout gaan. En dat ging het ook niet, want wat een geweldig gevarieerde avond schotelde hij het aanwezige publiek voor in het bijna uitverkochte Bimhuis!

Searching voor Ai, betekent zoeken naar harmonie. En dat zoeken is naar mijn idee volledig gelukt. Was ik van tevoren nog bang dat het een ‘ingewikkelde’ avond zou worden met ‘muzikantenmuziek’ die voor mensen zoals ik gehoortechnisch moeilijk verteerbaar zou zijn, werd die angst gelijk bij de eerste nummers al weggenomen. Robbert heeft daadwerkelijk steeds de harmonie in zijn stukken gevonden. Aan het applaus kon je ook goed horen dat zijn muziek door iedereen heel erg goed ontvangen werd. Robbert reeg de verschillende muzikale kralen (ballades, funky en swingende stuff etc.) met zijn leuk vertelde achtergrondinformatie over de composities heel onderhoudend aan elkaar.

De ritmesectie bestaande uit Jeroen Vierdag (bas), Jesse van Ruller (gitaar) en Haye Jellema (drums) stond als een huis! Jesse had een paar werkelijk fenomenale features en toen ik daar met iemand na afloop van het concert over sprak zei deze dat Jesse over nieuwe electronica beschikte en dat daardoor zijn virtuositeit nog beter uit de verf kwam. Ik hoop hem daar binnenkort nog eens zelf naar te kunnen vragen hoe dat precies zit. Ook de features van de jonge Miguel Boelens, waarmee Robbert zogezegd muzikaal opgroeide waren van hoog niveau. Halverwege de avond introduceerde Robbert vijf prachtige jonge vrouwen uit Polen die het ensemble ‘String Sessie’ vormde. Hij had de groep leren kennen toen hij 3 maanden op een cruiseship aan het werk was dat van Mexico naar Tahiti voer. En wat heerlijk voor ons als publiek dat hij hen uitgenodigd had om aan de cd mee te werken en ook op deze avond live mee te spelen! In het nummer ‘Lullaby for Arris’, een waardige afsluiting van het mooie concert werd me ineens duidelijk waarom ik zo van het trompetgeluid van Robbert Scherpenisse houd. Hij doet mij aan Till Brönner (trompet, D) denken, zo’n fluwelen toon, nergens scherp en dat zonder een keer een demper te gebruiken. Prachtig gewoon!

Eigenlijk was deze avond veel  te kort om de overige super spelende muzikanten zoals Floris van der Vlugt (altsax), Katharina Thomsen (baritonsax), Morris Kliphuis (hoorn), Vincent Veneman (trombone)Erik Veldkamp(trompet) voldoende aan bod te laten komen. Maar niet getreurd, we gaan nog vast heel veel werk van Robbert Scherpenisse in de toekomst horen!