So what’s next 2014 (Muziekgebouw Eindhoven, 01-11-2014)

HNU_2014-11-01 18.47.50Het So What’s Next Festival opent voor de 2e keer haar deuren in het Muziekgebouw te Eindhoven. Het festival wordt georganiseerd samen met North Sea Jazz en is gericht op nieuwe, succesvolle, jonge jazzartiesten op het grensvlak van diverse genres. De line-up van dit jaar voldoet perfect aan die beschrijving. Maar liefst 20 artiesten staan gepland in zes zalen.

Typhoon is de opener van het festival en wat een opening was het! In de grote zaal, de Lage Landenzaal van het Muziekgebouw, wordt meteen vol gas gegeven door rapper Glenn de Ramandie en zijn 10-koppige topband. De mix van jazz, hiphop en af en toe wat stevige rock zorgt al meteen voor een dansend, uitgelaten publiek.

Het Teus Nobel Radio 6 Quartet staat geprogrammeerd in de Stadsfoyer – Blue Note Club. Dit podium is direct bij de ingang van het Muziekgebouw en doet daardoor afbreuk aan de kwaliteiten van Nobel en zijn kwartet. Dit viertal getalenteerde muzikanten verdient een groter podium, dat geen doorgang is van de ingang naar de rest van het gebouw. Nobel heeft ondertussen al genoeg ervaring en credits om niet te dienen als achtergrondmuziek van de garderobe en de muntverkoop.

HNU_2014-11-01 19.23.00Gideon van Gelder’s nieuwe cd ‘Lighthouse’ wordt door de Volkskrant bestempeld als het beste jazzalbum van dit jaar. De energieke pianist verhuisde in 2007 van Groningen naar New York waar hij werd toegelaten op de New School for Jazz and Contemporary Music. Met zijn debuutalbum ‘Perpetual’ verwierf hij al internationale faam. Nu, 4 jaar later, komt hij met een nog meeslepender en veelzijdiger album. Vocaliste Becca Stevens completeert vanavond het quintet. Van Gelder lijkt te genieten van de intieme sfeer van het podium ‘Meneer Frits’. De pianist opent op zijn Wurlitzer met het nummer ‘Victory Joy Dance’. De woordloze klankzang van de Amerikaanse Stevens maken van elke saxpartij een gevoelig en harmonieus geheel.

Om kwart over negen gaan de deuren van de Lage Landenzaal open voor Ibrahim Maalouf. De sfeer is hooggespannen en Maalouf maakt het allemaal meer dan waar. De energie spat van het podium af, niet alleen door Maalouf zelf maar zeker ook door de band. Maalouf weet zowel het publiek als de band op te zwepen. Met zijn band creeërt hij een perfecte sfeer waardoor het publiek geboeid blijft luisteren en enthousiast blijft reageren op zijn spel en dat van zijn band.

Op zijn, door zijn vader ontworpen, trompet met extra ventiel waardoor hij ook kwartnoten kan spelen, boeit hij vanaf de allereerste noot. De in Parijs woonachtige Libanees wisselt up tempo naadloos af met ingetogen, zacht spel met een Arabisch tintje. Maalouf is de absolute headliner van het festival, maar waarom staat hij dan niet op de plek van Selah Sue geprogrammeerd?

HNU_2014-11-01 20.43.11Robert Glasper Experiment is de volgende op de lijst. Zij spelen in de 2e Foyer ‘The Next Club Stage’ en ook dit podium doet geen recht aan het viertal. Het publieke moet gebruik maken van een lang en smal deel voor het podium in de foyer dat ook nog eens nauwelijks verhoogd is. Hierdoor kan weliswaar het hele gebouw meegenieten van Glasper en zijn band, maar kan slechts een handjevol mensen er ook visueel van genieten.

Zanger en instrumentaal multi-talent Casey Benjamin maakt volop gebruik van de vocoder. Hij ‘zingt’ op die manier nummers als ‘Happy’ en ‘Lovely Day’ maar ook ‘Smells like Teen Spirit’. Benjamin steelt de show met de rode streep in zijn flinke kuif en zijn killersmile. Glasper heeft zijn kenmerkende stoïcijnse blik in zijn ogen. Dit blijkt echter totaal niet uit de muziek die hij maakt. Met zijn jazz, hiphop en funky beats pakt en houdt hij de aandacht van het enthousiaste publiek. Na het laatste nummer is in beide foyers en op alle trappen een elverdiend applaus en luid gejuich hoorbaar.

Als afsluiter staat de Belgische Selah Sue geprogrammeerd in de Lage Landenzaal, zij het met 15 minuten vertraging die netjes werd aangekondigd. De Belgische opent acoustisch en in haar eentje. Sue wisselt daarna zang af met rap in een hoog tempo. Met haar specifieke sound en energie op het podium weet ze het publiek, ondanks het tijdstip, te vermaken en de enthousiaste fans worden dan ook niet teleurgesteld. Selah Sue is echter niet voor iedereen, wat blijkt uit de mobiliteit bij de zaalingangen.

HNU_2014-11-01 20.46.47De signeersessies zijn een leuke extra en ook de stand van Sounds Tilburg is een toevoeging aan het festival. Jammer dat je door de niet-getrapte programmering het einde of het begin van een optreden moet missen om toch alle bands te kunnen zien. Ook zou er beter gekeken kunnen worden naar de locaties waar artiesten moeten optreden.

So What’s Next is echter absoluut een festival om naar terug te keren, al was het alleen al om de ontdekkingen die je er doet op muzikaal gebied. Muziekgebouw Eindhoven blijft een prachtige lokatie hiervoor, die makkelijk toegankelijk is door de parkeergarage van de Heuvelgalerie, en met uiterst vriendelijk personeel.

Foto’s, Arjan Aelmans